การเรียนรู้แบบ Personalized Learning 

                Personalised learning หรือการเรียนรู้ส่วนบุคคลคือแนวทางการศึกษาที่ปรับประสบการณ์การเรียนรู้ให้เข้ากับความต้องการ ความชอบ และจุดเด่นของนักเรียนแต่ละคน แทนที่จะยึดติดกับวิธีการแบบเดียว การเรียนรู้ส่วนบุคคลตระหนักว่านักเรียนแต่ละคนมีลักษณะเฉพาะและต้องการประสบการณ์การเรียนรู้ที่ปรับให้เหมาะสมเพื่อให้บรรลุศักยภาพสูงสุดของนักเรียน

        จุดเริ่มต้นของแนวทางการเรียนรู้แบบเฉพาะบุคคลสมัยใหม่สามารถสืบย้อนไปได้ถึงทศวรรษ 1960 ด้วยระบบการเรียนการสอนแบบเฉพาะบุคคล (Personalized System of Instruction หรือ PSI) ที่พัฒนาโดยเฟรด เคลเลอร์ ในประเทศบราซิล ระบบนี้เน้นการเรียนรู้เนื้อหาใหม่ การสอนโดยใช้แรงจูงใจมากกว่าการให้ข้อมูล และวิธีการอื่นๆ ที่ถือว่าล้ำสมัยในขณะนั้น ในช่วงปลายทศวรรษ 1960 กองทุนฟ็อกซ์ไฟร์ (Foxfire Fund) ได้พัฒนาระบบการเรียนรู้แบบเฉพาะบุคคลที่เรียกว่า หลักปฏิบัติ (Core Practices) ซึ่งตั้งอยู่บนพื้นฐานของการเชื่อมั่นว่านักเรียนจะเรียนรู้จากกันและกัน ครูผู้สอนทำหน้าที่เป็นผู้แนะนำและผู้นำทีมมากกว่าเป็นผู้มีอำนาจเผด็จการ แนวทางนี้ยังเน้นการเชื่อมโยงงานในชั้นเรียนกับชุมชนด้วย หลักปฏิบัติอาศัยการเรียนรู้เชิงรุก การทำงานเป็นกลุ่มเล็กๆ การเรียนรู้จากเพื่อนและชุมชน และแนวทางปฏิบัติอื่นๆ ที่เน้นนักเรียนเป็นศูนย์กลาง มีการพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบเฉพาะบุคคลอื่นๆ อีกหลายแบบในช่วงทศวรรษ 1960 และ 1970 ซึ่งมีทั้งความคล้ายคลึงและความแตกต่างกัน อย่างไรก็ตาม แนวทางส่วนใหญ่เน้นความสำคัญของการเรียนรู้เชิงรุก การมีส่วนร่วมของผู้เรียนในกระบวนการเรียนรู้ และบทบาทของครูผู้สอนในฐานะผู้ช่วยอำนวยความสะดวก แนวทางเหล่านี้ยังคงเป็นตัวแทนของการเรียนรู้แบบเฉพาะบุคคลมาจนถึงปัจจุบัน

               ในช่วงกลางทศวรรษ 1990 สมาคมผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาแห่งชาติ (NASSP) ได้นำเสนอรายงานที่สนับสนุนแนวคิดที่ว่าโรงเรียนมัธยมควรให้ความสำคัญกับการพัฒนาแนวทางการสอนที่เน้นความต้องการของแต่ละบุคคล หรือการสอนแบบแยกแยะความแตกต่าง ต่อมา องค์กรอื่นๆ ที่มุ่งเน้นด้านการศึกษาและความสำเร็จทางการศึกษา รวมถึงมูลนิธิบิลและเมลินดา เกตส์ ได้นำองค์ประกอบของการเรียนรู้แบบเฉพาะบุคคลมาใช้ในมุมมองและโครงการของตน อย่างไรก็ตาม จนถึงปัจจุบัน การเรียนรู้แบบเฉพาะบุคคลยังไม่ใช่แนวทางการศึกษาหลักทั่วโลก แม้ว่าจะมีบางโรงเรียนและผู้ริเริ่มด้านการศึกษาพยายามที่จะผสมผสานกลยุทธ์การเรียนรู้แบบเฉพาะบุคคลเข้ากับมาตรฐาน Common Core ที่ใช้ในโรงเรียนรัฐบาลของสหรัฐอเมริกา